царам
Зөв бичгийн дүрмийн толинд бүртгэлтэй
Тайлбар
- 1.Түлэгдэх, хайрагдах зэргээс хүн амьтны биед тогтсон сорви.
- 1.Уулын хяр, хөндий, хоолой, хөвч мэтийн өндөр газарт жавар, сэрүүн хялбар тусах газар
Тийн ялгал
| Нэрлэхийн тийн | царам |
|---|---|
| Харьяалахын тийн | цармын |
| Заахын тийн | цармыг |
| Өгөх орших тийн | царамд |
| Гарахын тийн | цармаас |
| Үйлдэхийн тийн | цармаар |
| Хамтрахын тийн | царамтай |
| Чиглэхийн тийн | царам руу |
| Олон тоо | цармууд |
Дүрмээр үүсгэж, зөв бичгийн дүрмийн толиор шалгасан. Толинд олдоогүй хэлбэрийг «—» гэж үлдээсэн.
Нийлмэл үг
цармын бялзуухай — амьт. - Европ, Ази, Хойд Америкт тархмал модонд үүрээ засдаг байнгын шувуу
Хоршоо үг
таг царам — өндөр уулын оройн хүн, амьтан хүрэхэд бэрх аглаг хэсэг
хөвч царам — аглаг зэлүүд, өтгөн ой мод бүхий өндөрлөг сэрүүн газар
хангай царам — ой мод, гол горхи, өвс ургамал жигдэрч уул нуруу хосолсон газар болон уул хоорондын хөндий хоолой газар
Илүү дэлгэрэнгүй тайлбарыг Монгол хэлний их тайлбар толь (mongoltoli.mn)-оос харна уу.