суурин
Зөв бичгийн дүрмийн толинд бүртгэлтэй
Тайлбар
- 1.Байран, үргэлж байнга
- 2.Суурьшил бүхий томоохон газар
Тийн ялгал
| Нэрлэхийн тийн | суурин |
|---|---|
| Харьяалахын тийн | суурины |
| Заахын тийн | сууриныг |
| Өгөх орших тийн | сууринд |
| Гарахын тийн | сууринаас |
| Үйлдэхийн тийн | сууринаар |
| Хамтрахын тийн | сууринтай |
| Чиглэхийн тийн | суурин руу |
| Олон тоо | сууринууд |
Дүрмээр үүсгэж, зөв бичгийн дүрмийн толиор шалгасан. Толинд олдоогүй хэлбэрийг «—» гэж үлдээсэн.
Нийлмэл үг
суурин суух — ийш тийшээ явалгүй байран байх
суурин шувуу — нүүдэллэдэггүй, жилийн турш нэг газраа байран амьдардаг шувуу
суурин жасаа — хуучир. - дээр үед нийслэлд байсан аймгийн захирал
төв суурин — хүн олноороо суурьшсан газар
суурин газар — хүн амын нягтшил бүхий газар
суурин гацаа — бага шиг хүй хүйгээр оршсон хүмүүс
суурин иргэд — байнга нэг газраа оршин амьдардаг хүмүүс
Хоршоо үг
байран суурин — явдал суудал багатай, тогтвор суурьшилтай байдал
хот суурин — хүн ам олноороо суурьшсан, барилга байшин, үйлдвэр, худалдаа, засаг захиргааны байгууллага төвлөрсөн газар
Илүү дэлгэрэнгүй тайлбарыг Монгол хэлний их тайлбар толь (mongoltoli.mn)-оос харна уу.